Terapia

Na czym polega zachowawcze leczenie manualne i ruchowe?

Terapia

Koncepcja terapii

Manualne i funkcjonalne leczenie ruchem polega na mechanicznym stymulowaniu tkanek i układów organizmu w celu zniesienia dolegliwości bólowych, pobudzenia i kontroli procesów gojenia i przebudowy uszkodzonych / przeciążonych tkanek oraz stopniowego przywracania optymalnej funkcji danej okolicy lub układu organizmu.

Stymulacja ruchem - aktywnym lub pasywnym - oddziałuje na szereg zjawisk biologicznych w organizmie. Stymulacja odbierana jest przez organizm poprzez receptory znajdujące się w tkankach oraz przez zjawisko mechanotransdukcji. Mechanotransdukcja to zjawisko, w którym komórki przetwarzają dostarczony ciału bodziec mechaniczny na procesy biochemiczne, w tym syntezę elementów budulcowych organzimu, mediatory chemiczne, powiązania międzykomórkowe i substancje międzykomórkowe.

Stymulacja ruchowa rękami terapeuty lub aktywnym ruchem pacjenta pobudza receptory układu nerwowego w wyniku ich ściśnięcia lub rozciągnięcia, a informacje o stanie naprężenia tkanki docierają do ośrodków rdzeniowych i mózgowych, gdzie poddawane są interpretacji. Wiele problemów zdrowotnych wynika z zaburzeń tkankowych, w których tkanka ma obniżoną mobilność, elastyczność oraz zaburzony odbiór bodźców mechanicznych, co prowadzi do długotrwałego, nieoptymalnego pobudzania ośrodków nerwowych, które w końcu ulegają uwrażliwieniu - hypersensytyzacji. Tak przeciążony układ nerwowy wraz z problemem tkankowym prowadzą do przewlekle utrzymującego się bólu i zaburzeń ruchowych. Klasyczne leczenie miejscowe często jest niewystarczające lub jego rezultaty utrzymują się krótko. Medycyna manualna i funkcjonalna daje możliwość wszechstronnego rozwiązania problemu dzięki oddziaływaniu na przyczyny, nie tylko skutki.

Zaburzenia mechaniczne pojawiają się w stanach pourazowych, jak i przeciążeniowych oraz zwyrodnieniowych. Aplikowany ruch i ukierunkowane odkształcenia wpływają na strukturę tkanek, zawarte w nich naczynia krwionośne, poziom przekrwienia, odżywienia i detoksykacji tkanki, przepływ płynu międzykomórkowego (limfy) oraz relacje neurologiczne z miejscem oddziaływania.
Medycyna manualna i funkcjonalna ma za zadanie pobudzić i wspomagać organizm w gojeniu i regeneracji. Idea leczenia manualnego i funkcjonalnego nigdy nie była alternatywą dla medycyny klasycznej i farmakologii - wszystkie z nich są sobie siostrami, a pacjenci najbardziej skorzystają z rozsądnej współpracy pomiędzy nimi.

Metody Terapeutyczne

  • Medycyna Osteopatyczna
  • Ortopedyczna Terapia Manualna
  • Ortopedyczna Medycyna Manualna
  • Terapia Neuro-Ortopedyczna
  • Stymulacja Wewnątrzmięśniowa
  • Terapia Nerwowo-Mięśniowa
  • Terapia Mięśniowo-Powięziowa
  • Terapia Trzewna
  • Trening funkcjonalny
  • Trening medyczny
  • Taping miękki i sztywny
  • Elektrostymulacja TENS i E-IMS

"Życie i materia mogą tworzyć jedność tylko wtedy, gdy spajający je ruch będzie swobodny."

"Philosophy of Osteopathy"
Andrew Taylor Still, DO * USA 1896

Zniesienie bólu

Fundamentalnym, lecz zapomnianym dziś faktem odnośnie zjawiska odczuwania bólu jest złożoność i wielopoziomowość owego procesu. Ból nie jest tylko wynikiem pobudzenia receptora bólowego w danym miejscu, lecz procesem bardzo złożonym i uwarunkowanym stanembiomechanicznym, biochemicznym, relacjami neurologicznymi i czynnikami psychogennymi.
Ból jest z jednej strony sygnałem mówiącym o występującym problemie, lecz także silnym inhibitorem wielu procesów i zjawisk, w tym w szczególności narządu ruchu, układu krwionośnego oraz optymalnego funkcjonowania układu nerwowego.
Celem każdego pocesu terapeutycznego jest skuteczne oddziaływania na przyczyny dolegliwości bólowych, a nie skutki, tak jak ma to miejsce w przypadku leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Należy pamiętać, iż leki nie działają na przyczynę problemu, lecz na pojawiające się w tkankach mediatory stanu zapalnego i substancje drażniące receptory bólowe lub na mózgowe procesy intepretowania bodźców jako bólowych. Oznacza to, iż leki oszukują nasz organizm, blokując sygnały bólowe - są bardzo pomocne, gdyż redukują odczucia bólowe, lecz nie dotykają sedna problemu, a długotrwałe ich stosowanie prowadzi do poważnych konsekwencji w obrębie układu nerwowego i trawiennego.

Optymalizacja gojenia

W gabinecie najczęściej spotykam się z wypowiedziami "mam stan zapalny i trzeba go wyeliminować". Proszę pamiętać, iż stan zapalany jest fundamentalnym i początkowym procesem biochemicznym, który inicjuje procesy gojenia się i przebudowy uszkodzonych / przeciążonych tkanek. Zaburzenie procesu zapalnego prowadzi do nieoptymalnego procesu gojenia lub wręcz go uniemożliwia. Procesu zapalnego nie należy hamować, a kontrolować, aby nie rozszerzał się na okolice nie objęte problemem, a także minimalizować dolegliwości wynikające z jego występowania - w tym ból, obrzęk, wysięk, nadmierne przekrwienie, podwyższona temperatura, itd. Celem terapii jest kontrola, nie hamowanie stanu zapalengo - fakt, który branża farmakologiczna "zdusiła" w celach zwiększania sprzedaży leków.
Wiele przewlekłych zespołów bólowych wynika z nieoptymalnego przebiegu procesu zapalnego lub następującego po nim procesu proliferacji (gromadzenia) komórek naprawczych - co w rezultacie prowadzi do zatrzymania gojenia i ciągłego drażnienia tkanki.

Przywrócenie funkcji

"Funkcję" w kontekście ludzkiego ciała należy rozumieć, jako optymalny poziom sprawności tkanki, struktury i zachodzących w niej procesów, który umożliwia optymalny poziom aktywności życiowej - od czynności podstawowych jak oddech, czy praca serca, przez narząd ruchu i możliwości ruchowe, po stan psychosomatyczny. Należy pamiętać, iż uraz, przeciążenie lub zwyrodnienie danej części ciała nie oznacza, iż osoba utraciła zdolność do optymalnego funkcjonowania. Każdy organizm w tym ludzki ma olbrzymie możliwości kompensacji pojawiających się problemów zdrowotnych oraz adaptacji do warunków zewnętrznych i wewnętrznych. Ludzki organizm jest całością, a lokalne i wybiórcze postrzeganie zdrowia i choroby prowadzi do nieskutecznych sposobów leczenia - jest to olbrzymim problemem współczesnej medycyny klasycznej.
Celem każdej terapii jest stymulowanie wszelkich czynników, okolic i układów, których zaburzenia funkcjonalne i strukturalne przyczyniają się do spowalniania lub uniemożliwiają wyleczenie problemu pacjenta. Człowiek jest jednością tworzących go układów, umysłu i duszy - rozdzielenie owych 3 filarów jest niemożliwe - tak w codziennym życiu, jak i w procesie leczenia.

Karol Szapel | Fizjoterapia Neuro-Ortopedyczna

 

Warszawa 2016